|
1 sierpień
Można poznać wyraźnie, że wszystkie prawdziwe wewnętrzne dusze
doznają takiego zadowolenia, takiej radości duchowej, że promieniuje ona na ich
obliczach jak niebieski odblask.
2 sierpień
Od początku już napotkacie na wiele przeciwności, które
rozpoczęte przez was życie ukażą wam jako twarde i ciężkie.
3 sierpień
Jak nie zna słodyczy miodu ten, kto go nie próbował, tak też nie
może pojąć szczęście życia zakonnego ten, kto go nie wybrał, oddalając się od
świata i wszystkich jego dóbr, gdyż „głupiec nie pojmuje, co jest Ducha Bożego”
(1 Kor 2, 14) mówi św. Paweł Apostoł.
4 sierpień
O święte ubóstwo, jakże jesteś cenne w oczach Bożych!
Święte ubóstwo jest naprawdę przyjemne temu, kto je praktykuje,
jest kochane i cenione przez człowieka mądrego, jest drogocenne, błyszczące i
świecące w oczach Boga i Jego sług. Ale ciemne i niezrozumiałe grzesznym i
światowym ludziom.
5 sierpień
Rzecz, którą siostra zakonna zatrzymuje u siebie, jako własność
prywatną, jest podobna wężowi, którego chroni w swym sercu.
6 sierpień
Czy nie powinniście się wstydzić, widząc osoby zakonne, które
mimo ślubu świętego ubóstwa są jeszcze przywiązane do jakiejś celi, pudełka czy
ubrania!... Jakże powierzchowne jest dzisiaj przestrzeganie ubóstwa, jak
zaniedbane!
Zupełnie, jakby już go nie było, choć wiemy, że jest ono Bogu
przyjemne, a dla naszego zbawienia pożyteczne, że tym drogocennym kamieniem
możemy sobie kupić królestwo niebieskie, i że tylu wielkich mężów, ceniących
sobie wysoko ubóstwo, łagodziło gniew Boży i ocaliło niezliczoną ilość dusz.
7 sierpień
Wierzcie mi, największą zarazą życia zakonnego jest brak
poszanowania świętego ubóstwa, gnuśność życia wspólnoty i umiłowanie własności.
8 sierpień
Sprzedać całą swoją posiadłość to już coś, ale inni zrobili to
także, nie osiągając celi, do którego dążyli. Większą ofiarą jest zrezygnowanie
z radości zmysłowych i przyjemności ciała, ale jeszcze o wiele większym jest
całopalenie woli.
9 sierpień
Świat utrzymuje się na fundamencie posłuszeństwa… Jeśli siostry
pragną, czego pragnąć powinny, aby ich dom się ostał, niech dopilnują, by jego
fundament był w porządku.
10 sierpień
Przez waszą profesję, a szczególnie przez ślub posłuszeństwa
złożyliście, moje umiłowane córki, Bogu da z siebie.
Ale to nie wystarcza. Musicie go codziennie i to wielokrotnie
odnawiać mówiąc: „ O Panie, przynoszę, ofiaruje i oddaje Ci moją wolę; Ty
widzisz jak źle ona mną kieruje, gdy działam z siebie. Uczyń ze mną co się Tobie
podoba, chcę używać mojej wolności tylko po to, by wypełnić Twoją wolę.
Zawładnij mną, o Panie, jak rzeczą, która jest całkowicie Twoją własnością”.
11 sierpień
Posłuszeństwo sprawia, że rozpoznając w głosie przełożonego głos
Boga, poddajemy się na ślepo i w tej wierze pozwalamy sobą kierować ręce, która
nas prowadzi, sumienie wykonując, co nam zlecono, wszystko jedno, czy sprawa
jest przyjemna, czy nieprzyjemna, zaszczytna czy upokarzająca, bo to jest Pan.
Który nam rozkazuje.
12 sierpień
Oddanie siebie samego jest nieodzowne dla wszystkich dusz
poświęconych Bogu, a nawet dla wszystkich chrześcijan.
I nie tylko należy się poddawać woli Bożej, ale równocześnie woli
przełożonych. Trzeba punktualnie, prosto, szybko, radośnie i z miłością
wypełniać to, co rozkazują, lub czego sobie życzą.
13 sierpień
Tak posłuszeństwo zakonne jak i oddanie Bogu, muszą być całkowite,
muszą się wzbijać do Boga jak słodka woń.
14 sierpień
Dziś rano, moje kochane córki, przyszła na mnie pokusa, aby –
mając przed sobą tak ważną czynność, jak odebranie ślubów – nie pójść do
kościoła, by tam odmówić wspólnie modlitwę brewiarzową się pomodlić się
prywatnie. Tak zyskany czas mógłby być dobrze wykorzystany na przygotowanie
kazania, które ma posłużyć jako strawa duchowa w czasie tak ważnej świętej
czynności. O moje córki, jakże trzeba być czujnym!
15 sierpień
Jak trzeba być czujnym! Szatan chciała pod pretekstem, że zrobię
Bogu większą przysługę, wstrzymać mnie od pójścia do kościoła, by wspólnie z
klerem odmówić oficjum. Chwilę się zastanowiłem, pomyślałam jednak, że moim
podstawowym obowiązkiem jest złączyć się z moim duchowieństwem w oddaniu czci
Bogu, w myśl rady: „Oddaj coś winien, później troszcz się o inne sprawy”. Tak,
dzięki Bogu, zwyciężyłem pokusę.
16 sierpień
„Ćwiczenia duchowe” są jak manna, której wyborny smak może poznać
tylko jedzący. Ten ją ceni należycie, kto zawarte w nich zasady wprowadza w
życie, kto na pewien czas oddala się od świata na miejsce samotne pod kierunkiem
mistrza życia duchowego, by przed Bogiem rozważyć wielką sprawę wiecznego
zbawienia.
17 sierpień
To Pan każdemu swemu stworzeniu odpowiednio do jego przeznaczenia
udziela swych łask i wylewa je w takiej obfitości, że nie tylko duch, ale i
ciało cieszą się nadmiarem Boskiej pociechy.
18 sierpień
Jeżeli pragniemy wsparcia w naszych potrzebach, gdy pragniemy
doznać łaski przed Bożym Majestatem, musimy rozproszyć ciemności serc i wyzbyć
się nieufności i lęku.
19 sierpień
„Królestwo niebieskie doznaje gwałtu i ludzie gwałtowni zdobywają
je” (Mt 11,12).Możemy stąd wnosić, że ten, kto pragnie cieszyć się tak wielkim
dobrem i zdobyć niebo musi przejść przez tysiące obaw i cierpień.
20 sierpień
Pan przyjmuje prychylnie to, co jest w naszej mocy, nas samych ze
wszystkim, co posiadamy; cieszy się z tego, ma w tym upodobanie, On znajduje w
tym rozkosz.
21 sierpień
Z jakąż starannością i z jaką obawą winniśmy strzec łaski Bożej,
i chować z pokorą w ukryciu, aby jej nie utracić, gdyż nie wiemy, jaki będzie
nasz koniec.
22 sierpień
Ożywcie w sobie potrzebę i
pragnienie pobożnego życia.
23 sierpień
Błogosławione jesteście, gdyż Pan uwolnił was swoją łaską z sieci
tego świata i ukazał wam prawdziwie, jaki jest świat, abyście go opuściły.
24 sierpień
Siostry, jako wybrane przez ich Oblubieńca – Jezusa Chrystusa,
pragnąc być godnymi Jego oblubienicami, niech pamiętają, że prawdziwą
oblubienicą Pana jest tylko ta, która kieruje swą miłość tylko ku Niemu, tylko
Jego ma w sercu, we wszystkim tylko Jego dostrzega, i do Niego samego się
przywiązuje, opuszczając wszystko.
25 sierpień
Nie pozwólmy się zastraszyć; uzbrojeni w cierpliwość winniśmy
wytężać nasze głosy jak owi ślepcy, którzy mimo sprzeciwu tłumu jeszcze głośniej
wołali: „Panie, zmiłuj się na nami”.
26 sierpień
Niezwykle pożytecznym ćwiczeniem, które wam, moje ukochane córki,
sobie i wszystkim chrześcijanom polecam jest częste badanie stanu swojej dyszy i
rozważanie swego celu i końca.
Nie mam tu na myśli śmierci i sądu ostatecznego, ale mówię o celu
i końcu, dla którego Bóg nas stworzył, tak rzadkimi i nadzwyczajnymi łaskami
obsypał, i do tak zaszczytnego stanu powołał. Do tego Elu winności ustawicznie
dążyć.
27 sierpień
Biada duszy, która siebie nie zna; jest ona w złym, bardzo złym
położeniu.
28 sierpień
Wy szczególnie, którzy jesteście oddani na służbę Panu, winniście
często w siebie wejść, by powiedzieć: „Opuściłem świat i poświęciłem się Panu,
żyję tutaj w wielkim spokoju, bez trosk, bez niepokojów i tak szczęśliwie, że
już tutaj, na ziemi, zaczynam smakować nieba; ale czy odpowiadam mojemu
powołaniu?
29 sierpień
Czy odpowiadam mojemu powołaniu? Jak wykorzystuje tę łaskę? Jaki
jest mój cel i koniec? Służę Bogu czy światu? Zostałam osobą zakonną tylko
dlatego, by żyć w spokoju? Przyszłam, aby być zakonnicą, czy też należę jeszcze
do świata?
O moje córki, trzeba się często nad tym zastanawiać, trzeba
zdawać sobie sprawę z tego, do czego używamy naszych zdolnością talentów –
zgodnie z wolą Mistrza czy też nie?
30 sierpień
Co stało się z drzewem figowym, o którym opowiada Pismo święte?
Gdy Pan widział, że nie przynosi owocu, rozkazał je wyciąć (Łk 13, 7). To drzewo
mogło jeszcze służyć innemu celowi, chociażby służyć cieniem; jednak jego Pan
chciał, by go wyciąć. Dlaczego? Bo nie spełniało swego zadania.
31 sierpień
Podobnie jak z drzewem figowym jest i z nami. Możemy dokonać
pewnych poczynań, które same w sobie nie są złe, takie jak wygodne urządzenie
się, częstsza ze sobą rozmowa, przyjmowanie odwiedzin krewnych itp. Wszystko to
nie jest samo w sobie złe, ani nie sprzeciwia się wprost czci, jaką winniśmy
Bogu, ale nie podpowiada zadaniom naszego powołania i staje się często powodem
roztargnieni oraz złego odprawiania naszych modlitw.
powrót >>> |
