|
1 marzec
Każdy dar, choćby najmniejszy, zawsze ma to do siebie, że
uwrażliwia serce.
2 marzec
Co za łaska, co za dar! Ja wilka jest miłość naszego pana! Jak
miłe są Jego pociechy! Jakiej słodyczy i pokoju doznaje dusza, która jest ich
godna! Mam na myśli duszę Bogu poświęconą, która oddaje się Bogu całkowicie,
która poszerza swoje serce i poddaje się działaniu łaski Bożej.
3 marzec
Nie pragnę niczego, prócz Ciebie, mój Boże. Twoje prawo, Twoja
wola są wyryte w głębi mego serca. Jakże miłe jest Bogu to oddanie, to
zjednoczenie z Jego Boską wolą.
Jak miłą jest gotowość oddania się w Jego ręce szerokim i wielkodusznym sercem.
4 marzec
Święci, im bardziej ukazywali się jako przyjaciele Boga, tym
bardziej cierpieli.
5 marzec
Wierzący mogą ciągle używać środków, za pomocą których dostąpią
przebaczenia swoich grzechów. Środkami tymi są sakramenty święte, szczególnie
chrzest, który przyjmujemy jako pierwszy. Potem sakrament pokuty.
6 marzec
Lekarz nie może wskazać innego trybu życia jak tylko taki, jaki
znajdzie zapisany w swoich książkach. Różni się on jednak od wskazań, które są
zanotowane w księgach pokuty i karności kościelnej.
7 marzec
Chorzy powinni w duchu chrześcijańskim tylko w umiarkowany sposób
korzystać z możliwości spożywania w czasie postu mięsa, jaj, masła i tym
podobnych potraw. Nie powinni ich spożywać publicznie ani w obecności wszystkich
domowników, ale na osobnym miejscu. Winni przyjmować je ubolewając, że nie mogą
pościć, podczas, gdy inni poszczą.
8 marzec
Winniście się zajmować zawsze świętymi rozważaniami, cieszyć się
z waszego wzniosłego powołania, dążyć do ugruntowania miłości Jezusowej, którą
On wam ukazuje w tym, że za was umarł, oraz Jemu oddawać sercem gotowym,
wielkodusznym i radosnym, zdecydowani wszystko – cokolwiek może nastąpić –
cierpieć dla Niego.
9 marzec
Refleksja, że Pan za was umarł, sprawi, że to co trudne stanie
się łatwe, pobudzi do wzgardy samym sobą i wszystkimi rzeczami stworzonymi.
Tymczasem mówimy do samych siebie: Jeśli Pan nie oddał mi się cały, jakże ja
mogę cały nie oddać się Jemu?
10 marzec
Jaką pociechą winno być przepełnione nasze serce, gdy widzimy,
jak Pan troszczy się o swoich wiernych, o swoje sługi, jeśli zadane im
cierpienia przyjmuje, jakby były zadane Jemu samemu.
11 marzec
Pan nasz, Jezus Chrystus, uczcił swego Ojca niebieskiego swoją
gorzką śmiercią na krzyżu. Za Nim wszyscy jego słudzy i służebnice oddają cześć
Ojcu swoim dobrym i świętym życiem.
12 marzec
Zastanówmy się nad życiem naszego Zbawiciela, a zobaczymy ile
wycierpiał. On jako pierwszy pokonał przeszkody, które zagradzają nam drogę i On
sam przedstawił się swoim sługom jako wzór i przykład.
13 marzec
Jakże często cierpienie wydaje się nam ponad nasze siły!
Zwłaszcza, gdy patrzymy tylko z punktu naszej ułomności. Ale łaska Boża wspomaga
i czyni nas gotowym do znoszenia tego, co wydaje się nam niemożliwe. Dlatego
winniśmy podjąć cierpienie za szlachetnym, wielkim i wielkodusznym
usposobieniem, bo cierpienie jest czymś wielkim i wzniosłym.
14 marzec
O, jakże godne podziwu! Biedny robak ziemi, nędzne stworzenie ma
tyle szacunku u Boga, że Ten, by go uratować, nie zawahał się uniżyć samego
siebie, przyjąć postać sługi i w końcu oddać zań swoje życie. Jeszcze więcej:
oddał mu się na pokarm, by go prowadzić, wspierać i pocieszać. Stąd możemy
wznosić jak wielką wartość ma dusza ludzka, jak bardzo winniśmy ją szanować i
cenić.
15 marzec
Nasza nędza i nasze duchowe ubóstwo ukazują nam ogrom grzechu
pierworodnego, następstwa wykroczeń naszych praojców, które przechodzą na
ustępstwa wykroczenia naszych praojców, które przechodzą na nas.
16 marzec
Świat, poza którymi jesteśmy, podobny jest do dziedzińca gmachu
sądowego. Dopóki Piotr na nim przebywał trzy razy zaparł się Pana, gdy jednak go
opuścił, gorzko opłakiwał swoje grzechy. Czyż może być lepsze miejsce dla pokuty
niż samotność? Gdzie można łatwiej zdobyć niebo, niż w tym błogosławionym
osamotnieniu?
17 marzec
Jedno uderzenie biczem, jedna jedyna kropla drogocennej krwi Pana
musiałby już wystarczyć abyśmy się stali niewolnikami Jego miłości. My jednak
jesteśmy tak zatwardziali i obojętni, tak niewdzięczni – mimo licznych biczowań,
które otrzymał, i strumienia krwi, która za nas przelał.
18 marzec
Niestety, za mało mamy na względzie nasze zbawienie, choć to
dzieło jest ceną tylu wysiłków, wycieńczeń, bólów i cierpień Jezusa.
19 marzec
Powinniście wiedzieć, że stare Przymierze jest figurą i cieniem
tego, co Pan Jezus ustanowił w Kościele. To, co w tamtym Przymierzu było
zewnętrzne, Chrystus wlał w nas w sposób duchowy.
20 marzec
Wszystko, co przezywamy w wielorakich misteriach: radość i łzy,
pociechę i wesele – to jest duch Kościoła świętego.
21 marzec
Starajcie się nieustannie, nawet przy najmniejszych okazjach,
zawsze coś zdobyć i wasz skarb powiększyć. W ten sposób zdobędziecie prawdziwe
skarby. Wasz skarb będzie z każdym dniem cenniejszy, a wasza perła zdobędzie
niecodzienną wartość.
22 marzec
Pan, nasz Bóg, ukazał swoje miłosierdzie, gdy tylko nasi
praojcowie zgrzeszyli, bo On rozpoczął nasze zbawienie zaraz po pierwszym
grzechu, który pozbawił rodzaj ludzki raju niewinności.
23 marzec
Jesteśmy tak opętani obojętnością, ślepotą, nieumiejętnością i
niewrażliwością, że nie doceniamy wielkiego dzieła naszego zbawienia, a przecież
dzieło to jest o tak wielkim znaczeniu i ma tak wielką cenę w oczach Boga.
24 marzec
Cierpienia są przemijające, chwała jednak trwa wiecznie! Po
krótkiej pracy wieczna zapłata! (por. 2 Kor 4, 17). Oto myśl, która pobudza nas
do odważnego i radosnego cierpienia.
25 marzec
Chociaż Pan otwarcie zapowiedział Apostołom swoje cierpienia,
jednak uczynił to wtedy dopiero, gdy oddalił ich od tłumów, i gdy przebywali w
samotności. „Wziął ich na miejsca osobne” (Mt 20, 17). Cóż za tajemnica?
26 marzec
Rozważcie tę tajemnicę: Pan świata, istotnie równy Ojcu Synu,
przed którym drżą potęgi niebios, ten wieczny i nieśmiertelny Pan, chce się
uniżyć według słów Apostoła (Flp 2, 7), chce przyjąć postać Sługi i umrzeć z
miłości ku nam, ja złoczyńca, na drzewie krzyża.
27 marzec
Jezus Chrystus przykładem swego życia uczy nas najdoskonalszej
miłości, polegającej na tym, by siebie samego i swoje życie oddać nie tylko za
swych przyjaciół, ale i za wrogów.
28 marzec
Pan nie złożył w ofierze wołów, baranów czy innych ofiar, jak to
było w zwyczaju w Starym Testamencie, lecz oddał samego siebie, swoje własne
życie, jako przebłaganie za nasze nieprawości.
29 marzec
Rozważałem miłość naszego Pana, który nam okazał, kiedy sam oddał
się nam na pokarm i zechciał za nas umrzeć. W tym znalazłem zatroskanie i
szacunek, jakie Pan Bóg miał dla swoich stworzeń.
30 marzec
Miłość Boża przepełia nas zachwytem i podziwem, gdy widzimy, że
tak wielki Bóg zniża się do nędznych stworzeń z oddaniem, którego nie może
określić żadne ludzkie słowo.
31 marzec
Nie ma nic lepszego jak oddać siebie Panu, oddając w ten sposób
Zycie za Zycie. Chociaż dar ten nie może dorównać tamtej wartości bezgranicznie
więtego zycia, dla Pana jest on przyjemny.
powrót
>>>
|
