1 lipiec

Oto teraz chwila stosowna, by pokazać, ze prawdziwie jesteście zakonnikami i że stosujecie w życiu wasze święte postanowienia, by służyć Bogu heroicznie, dążąc do zakonnej doskonałości.

2 lipiec

„Wybrany narodzie, rozgłaszaj Jego chwałę, chwal tego, który powołał cię z ciemności do prawdziwego światła” (Ps 2, 9). Wy, mój lud, moje umiłowane córki wybrane, odkupione, wyrwane z sideł szatana, odosobnione od świata, zamknięte w tych świętych murach, rozgłaszajcie i wychwalajcie dobroć Pana, Jego miłosierdzie, łagodność, cuda łaski, które w was zadziałał.

3 lipiec

Życzę wam, aby wasza dusza, wsłuchując się w głos Pana, mogła mówić za Prorokiem: „Chcę słuchać tego, co Pan, mój Bóg, we wnętrzu mej duszy mówi do mnie” (PS 84, 9), tj. rozważę, co te łaski, te nadzwyczajne sprawdziany życzliwości ze strony Boga znaczą, będę patrzył, sprawdzał i szukał, czego one ode mnie żądają, skoro wszystkie te łaski są znakami, przez które przemawia do mnie Bóg.

4 lipiec

Po to twa cnota została tak wysoko wyniesiona, by jak płonąca lampa sprowadzała błądzących w mroku, by wiodła idących prostą drogą, by była światłem dla jednych i drugich.

5 lipiec

Zaniedbanie obowiązków przez jednego z moich kapłanów martwi mnie więcej, niż gdyby wszystkie potęgi świata sprzęgły się przeciwko mnie.

6 lipiec

Niewypowiedzianą pociechą jest dla mnie stwierdzenie uległości i dobrej woli, z jaką mieszkańcy Mediolanu przyjmują moje przedsięwzięcia.

7 lipiec

Noszę ten ubiór (kardynalski) jako znak, że mam być gotów do przelania krwi dla chwały Bożej i wywyższenia Kościoła świętego.

8 lipiec

Jestem wam niezmiernie wdzięczny za tę posługę miłości; podziękujcie, moi przyjaciele, biskupowi z Salon, który udaremnił ten zamach (…) ale nie chcę znać imion tych, którzy pragnęli mego zła (…) nie mogę żywić do nikogo urazy.

9 lipiec

Przybywając do waszego miasta, zauważyłem dużo dzieci włóczących się po placach, próżnujących. Jeśli tak się zachowują w uroczystym dniu wizyty waszego pasterza, to co dziać się tu musi w inne wolne dni? Za to będziecie odpowiadać przed Bogiem.

10 lipiec

Nie bez znaczenia dziełem chrześcijańskiej cnoty i miłości jest pomoc ludziom, niekiedy wbrew ich woli.

11 lipiec

Życie świętego Benedykta, które tylu osobom służyło jako wzór do naśladowania, jest i dla nas wspaniałym przykładem. Święty Benedykt, rzeczywiście błogosławiony, jak mówi już samo jego imię, był dla wielu dusz źródłem błogosławieństw Bożych. Nie poprzestał on na samej rezygnacji ze świata. Wiedząc, że niektórzy mnisi, jego synowie, jakich pozyskał dla Chrystusa i wychował w cnocie, ustali w gorliwości żyjąc ozięble, oddalił się w głęboką samotność, by jak powiedział św. Grzegorz, „mieszkać z samym sobą”.

12 lipiec

Uniknęliście wielu niebezpieczeństw przychodząc tutaj, by mieszkać z samym sobą i zamknąć się w swoim wnętrzu. Jednak nie wystarcza tylko ciałem oddalić się od świata, trzeba uwolnić się od niego i duchem, a swoje myśli mieć skierowane tylko ku Bogu.

13 lipiec

Starajcie się być uważani na natchnienia łaski, abyście dobrze rozpoznali wolę Bożą.

14 lipiec

Jeśli ktoś równocześnie odczuwa ból w oku, na ręce i nodze, o wiele boleśniej odczuje ból oka, bo ono jest o wiele delikatniejsze; niekiedy nawet nie zwróci uwagi na ból ręki czy nogi.

Cierpienia wywołują podobny skutek w duszy przepełnionej palącym pragnieniem łaski, bo ona gasi prawie wszystkie bóle.

15 lipiec

Pan znajduje upodobanie w duszy radosnej, pokornej i wielkodusznej, jeśli zbliża się do Niego z zaufaniem, wyznaje swoją nędzę, niedostatek, ślepotę, i nieustannie prosi: „Panie, abym przejrzał” (Mt 10, 15).

16 lipiec

Winniśmy błagać o światło, aby odkryć nasze błędy, poznać wolę Bożą, uznać Jego łaskę, krótko: aby odpowiedzieć naszemu powołaniu.

17 lipiec

Pan jest zazdrosny o nasze serce, specjalnie o serce Jemu oddanej duszy, że nie zadowala się posiadaniem go częściowo. On chce je mieć całe, i to słusznie, gdyż On je ukształtował i stworzył dla siebie.

18 lipiec

„Dziewica troszczy się o sprawy Pana” – mówi Apostoł (1 Kor 7, 34), i każda inna myśl jest jej obca, jej nie odpowiada, choć inaczej o tym myślą ludzie świeccy. Nasze serce, moje córki, nie może być podzielone i nie może równocześnie myśleć o Bogu i o świecie.

19 lipiec

Moje córki nie noście jarzma ludzi świeckich, wy, które włożyłyście na siebie jarzmo Chrystusa.

20 lipiec

Winniśmy patrzeć na świat od dołu, od najniższej strony, przez co rozważamy jego fałsz, jego nędze, jego intrygi. Tak dojdziemy do nieufania mu, do znienawidzenia go i do jego opuszczenia.

21 lipiec

Jakże wielkie jest wasze szczęście, jakże szczęśliwy jest wasz stan i jak przebogata łaska Boża w was! Z jaką gorliwością musicie tego wszystkiego strzec i trzymać z dala od każdego pragnienia i każdej ziemskiej skłonności. Ukazujecie naprawdę, że jesteście ludem nabytym i odkupionym krwią Jezusa Chrystusa, ludem oddalonym od świata i uwolnionym od wszystkiego, co nie jest Bogiem i co do Boga nie prowadzi.

22 lipiec

Niech dom ten upodobni się do domu Marii i Marty, gdzie chętnie zatrzymywał się Pan, niech się stanie duchowym modelem tamtego. Tak jak dom tych dwóch sióstr znajdował się w Betanii, a pod tą nazwą rozumiemy dom posłuszeństwa, tak i ten dom niech będzie ustawiony na fundamencie posłuszeństwa; bez tego fundamentu nie mógłby ocaleć, stałby się ruiną.

23 lipiec

Jak szczęśliwe są dusze, którym jest dane – w taki czy inny sposób – móc służyć Bogu i osiągnąć palmę wieczności, czy to jak św. Praxedis, która już w dzieciństwie oddała się całkowicie Bogu, czy też jak św. Magdalena, która najpierw była wielką grzesznicą, potem jednak stała się uprzywilejowaną uczennicą Pana. Ale jedni i drudzy muszą znaleźć skarb, czy kupić szukaną perłę, i moje córki, i w tym celu wszystko sprzedać, co posiadali. To czyńcie, moje córki, przez wasze święte śluby.

24 lipiec

Bóg powołał was i przyprowadził na to miejsce. Nie możecie ani sobie, ani swoim zaletom przypisać tej łaski, że możecie Mu się oddać przez trzy śluby. On sprawił w was chcenie i wykonanie. A to nie jest małą łaską.

25 lipiec

Z jaką żarliwą miłością i wspaniałomyślnością winniście dziękować Bogu, że powołał was do swojej świętej służby i wybrał na narzędzie swego uwielbienia, swego zwycięstwa nad szatanem! Winniście poznać, że jest to łaską Bożą.

26 lipiec

Bóg nie wybiera aniołów, doskonałych i szlachetnych mędrców, ale człowieka; w porównaniu z nimi tak słabe i niskie stworzenia. I w człowieku złożonym z duszy i ciała, też wybiera tę słabszą część – ciało. Nieraz wybiera słabą płeć, kobietę, i to w dziecięcym już wieku, najmniej zdolną do wielkich czynów… W taki sposób Bóg ukazuje z upodobaniem swoją potęgę.

27 lipiec

Prawdziwe życie zakonne jest zapoczątkowaniem raju na ziemi; jednak to rozumieją tylko ci, którzy tego zakosztowali.

28 lipiec

Oddaliłyście się od waszych rodziców i kosztujcie teraz owoców tej rozłąki. Rozgłaszajcie wszystkim, jak uszczęśliwiający jest wasz stan, który pozwala wam już teraz kosztować szczęśliwości nieba.

29 lipiec

Winniście być nieprzyjaciółmi samych siebie, ale prawdziwymi nieprzyjaciółmi. Są bowiem pewne dusze, które często przyjmują sakramenty pokuty i przystępują do Komunii świętej, modlą się i rozmyślają, biczują się, lecz nie zwracają uwagi na nikogo, kierując się tylko swoimi kaprysami. Tak jednak być nie może.

30 lipiec

Chociaż nie jesteście poddani widocznemu męczeństwu przez ogień, czy kajdany, lub inne widoczne tortury, to jednak będziecie męczennikami, jeśli wypełnicie dokładnie waszą świętą regułę i śluby.

31 lipiec

Naprawdę wielka jest moja wygrana z Bogiem: ja daję Mu tak niewiele, a otrzymuję za to tak wielką nagrodę.

powrót >>>