1 kwiecień

Czy wiecie, że szabat znaczy tyle co „delikatny”? Pewien święty nauczyciel mówi, że delikatnym nazywa się coś, co łatwo się niszczy. Podobnie delikatny jest ten dzień święty, ponieważ łatwo można utracić spokój w Bogu.

Wystarczy niekiedy jedno zbyteczne słowo, albo spojrzenie, by zburzyć wewnętrzny spokój duszy i oderwać ją od Boga.

2 kwiecień

Naprawdę, aby zasmakować w sprawach Bożych trzeba mieć ducha Bożego, to znaczy być z Nim zjednoczonym, poddanym Jego świętej woli, wyrzec się wszystkiego, co Nim nie jest, jego samego miłować, a bliźniego dla Niego, i z Jego powodu.

3 kwiecień

Przez oderwanie się od świata winniśmy dążyć do tego, by szczerzej połączyć się z Bogiem i tak pewnego dnia dostąpić łaski święcenia w niebie prawdziwego dnia dostąpić łaski święcenia w niebie prawdziwego dnia pańskiego, tam cieszyć się pełnią chwały, słodkim i wiecznym spokojem.

4 kwiecień

(W bractwach i kongregacjach) jedni winni wprowadzać pokój w swoje środowisko, drudzy zapobiegać procesom, niektórzy odwiedzać chorych, inni opiekować się wdowami i sierotami, inni wreszcie zaradzać potrzebom swoich współbraci.

5 kwiecień

Praktyka skupienia przychodzi nam trudno, a przecież ona jest konieczna do osiągnięcia doskonałości.

Ojcowie pustyni tak w niej smakowali. Również my winniśmy się starać ukochać modlitwę, winniśmy ją praktykować i wysoko sobie cenić.
 

6 kwiecień

Zwłaszcza wy, którzy należycie do tego świętego zastępu, winniście to ogrodzenie przekroczyć z bronią wzgardzenia wszystkim, co ziemskie, i tę pierwszą zasadę zachować jako regułę życia zakonnego, które obraliście: „Wyjdź z twojej ojczyzny i od twojej rodziny, i z domu twego ojca” (Wj 12, 1). To początek doskonałości, której ucz nas patriarcha Abraham przykładem swego życia.

7 kwiecień

Starzy Ojcowie pustyni upominali często, aby wyjawić swoje pokusy, i ćwiczenie to traktowali jako alfabet życia wewnętrznego, którego uczyli swoich uczniów, pragnących wstąpić na drogę doskonałości.

8 kwiecień

Nasza wielka troska o wasze uświęcenie, którą zleciła nam dobroć Boża, zmierza do tego, by przy każdej okazji zachęcać was, abyście postępowali na drodze duchowej.

9 kwiecień

Wszystkie nasze czynności winny być wykonane z wielką gorliwością i pilnie, i każda musi być przygotowaniem do takich czynów jak: spowiedź, Komunia święta, modlitwa, umartwienie, przez to, że każdą kolejną czynność staramy się wykonać doskonalej.

10 kwiecień

Trzeba codziennie przyjmować Komunię świętą, jak przyjmujemy chleb dla ciała; tu chodzi o nasze życie duchowe.

11 kwiecień

Duch Boży jest bardzo delikatny, i jeśli widzi siebie odsłoniętym, oddala się, by oddać się duszom mądrzejszym i bardziej ukrytym.

12 kwiecień

Pan brzydzi się zarozumiałymi i oddala się od tych, którzy pysznią się z Jego darów.

13 kwiecień

Jak wielki książę, który pragnąc się zatrzymać w mieszkaniu biedaka, wysyła tam najpierw swego pokojowca, by mógł być przyjęty z należną mu godnością , tak Pan, przy pomocy łaski, przygotowuje nas do przyjęcia innej łaski.

14 kwiecień

Poddając się całkowicie woli Bożej, wzywamy Bożej pomocy, poznajemy naszą słabość i niemoc, oddajemy się całkowicie Jego miłosierdziu, Jego wszechmocy.

Jest to prawdziwe przygotowanie przeciwko pokusom i zmartwieniom. Oddanie takie wzmacnia nas i prowadzi do zwycięstwa.
 

15 kwiecień

Modlitwy, które odmawia za mnie mój lud, chronią moje życie lepiej niż pułk żołnierzy.
 

16 kwiecień

Jak niezbadane są drogi Boże i niezgłębione Jego tajemnice, z jaką pokorą winniśmy je podziwiać i czcić, i wierzyć, że wszystko, co mądrość Boża czyni jest doskonałe, jest najlepsze.

17 kwiecień

Ślepcy z Ewangelii byli biednymi żebrakami, siedzieli przy drodze i prosili o jałmużnę, a otrzymali zdrowie. My jesteśmy do nich bardzo podobni, gdyż pomijając ubóstwo, które jest i naszym udziałem, jesteśmy na ziemi jak w drodze, a doki żyjemy, jesteśmy podróżnymi i pielgrzymami.

18 kwiecień

Stajemy się wszyscy pastwą śmierci; dziś czy jutro umrzeć – co znaczy te kilka godzin, jeśli tylko dobrze umieramy.

19 kwiecień

(Śmierć brata) ukazała mi żywiej niż wszystkie inne wydarzenia marność, przemijalność tego świata oraz co znaczy prawdziwe szczęście zbawienia wiecznego.

20 kwiecień

Wszyscy wprawdzie, przyznaję, jesteśmy słabi, ale Pan Bóg udzielił nam środków, z których jeśli tylko zechcemy, możemy łatwo skorzystać. Spójrzmy więc na kapłana, który wie, że wymaga się od niego świętości życia, wstrzemięźliwości i anielskich obyczajów w postępowaniu. Chciałby tego wszystkiego, ale nie myśli o zastosowaniu prowadzących ku temu środków: postu, modlitwy, unikani złych i szkodliwych rozmów oraz niebezpiecznych poufałości.

21 kwiecień

Ktoś narzeka, że gdy przychodzi, aby się modlić czy też sprawować ofiarę Mszy świętej, od razu cisną się mu na myśl tysiące spraw, które odrywają go od Boga. Ale zanim udał się do chóru, zanim rozpoczął Mszę świętą, cóż uczynił w zakrystii, jak się przygotował, jakie zastosował środki do zachowania skupienia?

22 kwiecień

Wy, moje córki jesteście tymi perłami, dla zdobycia których nasz Pan oddał wszystko, co miał, nawet swoją świętą krew. To dobrodziejstwo dzielić z wszystkimi ludźmi.

Jednak waszym szczególnym udziałem stało się to, że Pan wybrał was za swoje oblubienice. Patrzcie, jak bardzo pragnie, by skarby, którymi wy jesteście, były pieczołowicie strzeżone.
 

23 kwiecień

Oby nie było wśród was żadnej, która by nie robiła postępów w cnocie, która nie uznałaby służby Bożej za wielką łaskę.

Obyście wszystkie wychodziły zwycięsko z walki z nieprzyjacielem i obyś Ty, Boże, by przez wszystkie czczony i wielbiony.

24 kwiecień

Jeśli podwładni odnoszą się niewłaściwie do przełożonych, albo starsze siostry do młodszych, lub równo postawione względem siebie, obrażają wtedy Chrystus, i nawet więcej – prześladują Go.

25 kwiecień

Boga chwalić, Bogu służyć, dla Boga się trudzić, to nasz pokój, nasze wytchnienie, nasz wypoczynek. Stąd właśnie wiemy, że życie zakonne jest bardzo szczęśliwe i duszom pobożnym przynosi wiele radości.

26 kwiecień

Nigdy nie spoczywać w służbie Bożej to trwały pokój. Bóg sam jest naszym szczęściem, naszym rajem; dlatego też wszystko, co czynimy w Jego służbie jest dla nas wypoczynkiem, gdyż przez to radujemy się w Bogu, który jest naszym dobrem, naszym jedynym i prawdziwym szczęściem.

27 kwiecień

Miłość Boża czyni wszystko, lekkim…;ona przemienia umartwienia w pociechy, a zmęczenie w spokój i ciszę.

28 kwiecień

Pan rozporządza wszystkimi o porządkuje wszystko z potęgą ale i łagodnie, z wyrozumieniem, które osładza wszystko, co gorzkie, a wszystko, co trudne czyni lekkim.

29 kwiecień

Gdybyśmy dokładniej rozważali dzieła Pana, bylibyśmy zdumieni i w cichej modlitwie podziwialibyśmy Jego mądrość, Jego Opatrzność, Jego miłość, Jego dobroć i Jego miłosierdzie.

30 kwiecień

Jakże bylibyśmy szczęśliwi, gdybyśmy byli poddani Opatrzności Bożej, gdybyśmy z wszystkiego, co na nas ześle wyciągali korzyści: z opuszczenia blasku i pociech, które Pan nam zsyła w swoim miłosierdziu.
 

powrót >>>