|
1 grudzień
„Błogosławieni ubodzy w duchu” (Mt 5, 3). Gdy ten ewangeliczny
przepis ubóstwa rozważyłem w ten sposób, w jaki nasz Zbawiciel o nim mówił,
przestraszyłem się, bo zobaczyłem, że jestem jeszcze bardzo daleki od tej cnoty.
Zauważyłem bowiem, jakiej cnoty wymaga nie przywiązanie się do żadnej rzeczy,
rezygnowanie z rzeczy niekoniecznych, nieposiadanie niczego, przyjmowanie
każdego wyrzeczenia z miłości do Boga.
2 grudzień
Co dotyczy dóbr zewnętrznych zauważyłem, jak bardzo winniśmy się
upokarzać i zapominać o sobie, uznać, że jesteśmy niczym, że nie mamy wartości w
naszych oczach, nawet gdy oparliśmy się pokusie i odnieśliśmy całkowite
zwycięstwo nad złym nieprzyjacielem.
Zbawiciel nasz życzy sobie, byśmy wytrwali w pokornym
usposobieniu, gdyż jeśli tego nie osiągniemy, nie będziemy nigdy ubogimi w
duchu.
3 grudzień
W oczach własnych jesteśmy tak wielcy i bogaci, że Pan może
skierować do nas słowa Apokalipsy św. Jana: „Powiedziałeś, <<jestem bogaty i
opływam we wszystko i nie potrzebuję niczego>>, a nie wiesz, że jesteś nędzny i
biedny, niewidomy i nagi”(3, 17).
4 grudzień
Proszę was bardzo, abyście przelali całą waszą miłość na dusze
mnie i wam powierzone. Nie zniewalajcie Ducha Świętego, który cieszy się bardzo,
że przez waszą pracę pozyskujecie dusze dla Boga.
5 grudzień
Miłość, którą czuję do was i którą wy posiadacie do mnie, winna
być pobudką do całkowitego zaangażowania się w nasze wspólne dzieło; nie
pozostawiajcie mnie samego w moim wielkim wysiłku. Wątłymi siłami nie dam rady
unieść sam tego ciężaru jednak wspólnie możemy pokonać trudności, a Bóg nam w
tym dopomoże.
Proszę, sprawcie mi tę radość, tę największą, jaką mogę mieć tu,
na ziemi.
6 grudzień
Nie możemy ulegać zmęczeniu w wypraszaniu łaski, łaski,
przeciwnie, musimy z głębi serca wciąż błagać, by ją otrzymać, by zakosztować
słodyczy spraw Bożych i przezwyciężać trudności powstające na drodze naszych
dążeń do doskonałości.
7 grudzień
W czasach, gdy pobożność chrześcijańska była doskonała, Kościół
święty uważał surowe pokuty nie tylko jako warunek odpuszczenia grzechów, lecz
również jako bardzo zasługujące.
8 grudzień
Zaraz po grzechu naszych praojców Bóg pozwolił poznać, jaką
wielkość, siłę i świętość musi Błogosławiona Matka, jaki blask nieskażonej
czystości musi mieć to naczynie Wybrane, ta drogocenna Arka Przymierza, w której
w określonym czasie miał być złożony najdroższy klejnot, Odkupiciel
wszechświata.
9 grudzień
Winniśmy wszystko, co nas spotyka: pomyślność lub udręczenie,
chorobę, prześladowanie i wzgardę, nawet śmierć, przyjąć z całkowitym spokojem,
powiedziałbym bez żadnego wzruszenia; wzruszyć możemy się tylko, wypełniając
polecenia i przykazania Boże.
10 grudzień
O, szczęśliwa wytrwałości! Ona osiąga wszystko od Boga; nigdy nie
zostanie niewysłuchaną modlitwa, jeśli będzie z należytym usposobieniem wytrwale
odmawiana.
11 grudzień
Pan nasz jest tak miłosierny, że nie tylko wysłuchuje nasze
prośby, ale nagradza wytrwałość w modlitwie.
12 grudzień
Błagam Boga, by udzielił wam oraz mnie, biednemu grzesznikowi,
łaski rozpoznania pułapek nieprzyjaciela, aby pozwolił być naprawdę ubogim w
duchu i wierzyć, że jesteśmy niczym i że wszelkie dobro pochodzi od Niego.
13 grudzień
Pan pragnie, abyśmy sami przedstawiali Mu nasze potrzeby i
prosili Go o pomoc: „Co chcecie, abym wam uczynił?” Co za łagodność!
14 grudzień
Nie pośćcie, moje ukochane córki, kiedy Oblubieniec jest przy was,
ale odnawiajcie ustawicznie wasze siły obecnością Jego łaski, posilajcie się
wypełnianiem Jego Boskiej woli, oby wszystko, co was spotka, dobrobyt lub
niedostatek, słodycz czy gorycz, służyło do posilenia was, do wzmocnienia i do
wzrostu w życiu duchowym. Jeśli tak będziecie postępowały, nie doznacie nigdy
niedostatku.
15 grudzień
Im bogatsze macie środki do ratowania waszych dusz, tym bardzie
szatan podwaja swoje wysiłki, by was zwieść i oszukać, odwrócić od Boga i
ściągnąć ze sobą do otchłani.
16 grudzień
Sercem przepełnionym radością i wdzięcznością winniśmy przyjąć te
uszczęśliwiającą wiadomość, ze przywrócony jest znów spokój i zapewnione nasze
życie i zbawienie.
17 grudzień
Jakże winniśmy zaufać Bogu i oddać się w jego ręce: jeśli On tak
troszczy się o rośliny i zwierzęta, które stworzył dla nas, to czyż mógłby o nas
zapomnieć? Ta myśl winna nam wszczepić prawdziwe zaufanie, wielką pewność i
spokój ducha wśród przeciwności, które nas mogą spotkać.
18 grudzień
Pan pragnie, abyśmy dary, talenty i łaski, którymi nas obdarował,
uczynili owocnymi i pożytecznymi.
19 grudzień
Oto czas godny czci i uroczysty, czas upragniony; jak mówi Duch
Święty – dzień zbawienia, pokoju i pojednania; dzień niegdyś tak bardzo
wyczekiwany i przywoływany przez patriarchów i proroków, witany z niezmierną
radością przez sprawiedliwego Symeona i zawsze uroczyście przez Kościół
obchodzony. Mamy go przezywać z pobożnym sercem, nieustannie czyniąc dzięki i
wielbiąc Ojca Przedwiecznego za miłosierdzie nam dane w tajemnicy tych dni.
20 grudzień
Bóg w swej wielkiej miłości ku nam, grzesznym, zesłał nam swego
Jednorodzonego Syna; On zaś przyszedłszy, wyzwolił nas z przemocy i władania
szatana, wezwał do nieba i do niego wprowadził, ukazał nam prawdę i utwierdził w
dobrych obyczajach, wszczepił w nasze serca zarodki cnót, obdarzył nas bogactwem
swej łaski, uczynił z nas przybranych synów i dal dziedzictwo życia wiecznego.
21 grudzień
Kościół co roku rozważa tę tajemnicę upominając, abyśmy
nieustannie odnawiali w sobie pamiątkę tak wielkiej miłości nam okazanej. Uczy
nam również, że przyjście Zbawiciela przyniosło dobro nie tylko tym, którzy z
Nim żyli współcześnie, lecz także, że moc tego przyjścia udziela się nam
wszystkim, jeśli tylko chcemy przez wiarę i sakramenty przyjąć łaskę, która
Chrystus nam wyjednał i naszym postępowaniem dostosować się do jego woli.
22 grudzień
Kościół pragnie, abyśmy zrozumieli, że tak jak Chrystus raz jeden
przyszedł na świat w ludzkim ciele, tak też gotowy jest przyjść do nas w każdej
chwili i o każdej godzinie, jeśli tylko usuniemy przed Nim wszelkie przeszkody i
że wtedy zamieszka duchowo w naszych duszach przynosząc nam obfitość łask.
23 grudzień
Kościół troszczy się o nasze zbawienie jak najlepsza z matek i w
tym okresie poucza nam w hymnach, pieśniach i słowach natchnionych przez Ducha
Świętego, a także przez obrzędy, jak mamy przyjmować tak wielkie łaski sercem
pełnym wdzięczności i wzbogacać się ich owocami.
Dlatego nasze dusze mają się przygotować na przyjście Chrystusa
Pana tak, jak gdyby teraz właśnie miał przyjść na ten świat. I nie inaczej
pouczają nas o tym tak słowem, jak i przykładem, ojcowie ze Starego Testamentu,
abyśmy się na nich wzorowali.
24 grudzień
Dopóki jesteśmy na tej ziemi, znajdujemy się w oczekiwaniu, w
przygotowaniu. Nasze życie jest ciągłą uroczystością wstępną, właściwa
uroczystość będzie obchodzona w innym świecie.
25 grudzień
Dzisiaj rozpoczyna się nasze szczęście, nasza radość; to jest
dzień zbawienia, albo lepiej powiedziawszy, początek naszego odkupienia.
26 grudzień
Św. Szczepan, gdy modlił się podczas kamieniowania, ujrzał Jezusa
„stojącego” – choć my wyznajemy, że On „siedzi” po prawicy Ojca. To powinno nam
ukazać, jak On jest gotowy nam pomóc, wysłuchać nas i spełniać nasze prośby.
27 grudzień
Pan stoi, gdy widzi, że jesteśmy wytrwali; aby wypróbować naszą
wytrwałość i odwagę sprawia nieraz wrażenie jak by nas nie słuchał; ale On stoi
i pyta: „Co chcecie, abym wam uczynił?”
28 grudzień
Trzeba cierpieć, umartwiać się i całkowicie oddać się w ręce Boga,
który troszczy się o nas, nawet po śmierci.
29 grudzień
Człowiek, który na podobieństwo zwierząt oddaje się sprawom
ziemskim, całkowicie zaplątany w ziemskie radości, próżności i rozkosze, nie
potrafi zrozumieć spraw Bożych.
30 grudzień
Oby Bóg udzielił łaski, abyście wy, moje ukochane córki, oraz ja
i wszyscy chrześcijanie w czasie każdej czynności pamiętali, że może ona być
ostatnią czynnością naszego życia.
31 grudzień
Naszego ostatecznego celu i końca nie możemy nigdy utracić sprzed
naszych oczu.
powrót >>> |
